Η ελπίδα λειτουργεί σαν αντίβαρο στην παραίτηση και δίνει την ευκαιρία νασκεφτεί κανείς μια άλλη εκδοχή ή ίσως μια μικρή πιθανότητα, Πως το φως τρυπώνει διακριτικά από το παράθυρο, όταν νομίζεις ότι η νύχτα θακρατήσει για πάντα; Έτσι εμφανεμφανίζεται κι αυτή. Και μένει εκεί, μέχρι ναθυμηθείς και να πιστέψεις ότι όλα είναι δυνατά σε αυτόν τον κόσμο. ~•~•~•~•~•~ Υπάρχει όταν δεν …
Ημέρα 4: Υπομονή
Η υπομονή μπορεί να καλλιεργήσει αξίες που η βιασύνη δεν θα μπορούσε. Δενήταν ποτέ το δυνατό μου σημείο, γιατί πάντα ήθελα να γίνονται όλα “τώρα”. Ναξέρω, να λύνονται, να προχωράνε. Μέχρι που κατάλαβα ότι κάποια πράγματα…αν τα βιάσεις, τα χάνεις. ~•~•~•~•~•~ Οπωσδήποτε, η υπομονή δεν είναι να περιμένεις με τα χέρια σταυρωμένα. Είναινα συνεχίζεις να πιστεύεις και να επιμένεις με όποιο …
Ημέρα 3: Θάρρος
Το θάρρος πιθανόν να μη μοιάζει πάντα με αυτό που μας έμαθαν. Ίσως, να μην είναι οι μεγάλες αποφάσεις, ούτε οι εντυπωσιακές στιγμές που γράφουν ιστορίες. ~•~•~•~•~•~ Το θάρρος, όπως το έχω γνωρίσει εγώ, μοιάζει πιο πολύ με μια ταπεινή απόφαση. Να σηκωθείς το πρωί, να κοιτάξεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να του πεις: «Σήμερα, θα συνεχίσω. Όπως είμαι. …
Ημέρα 2: Καλοσύνη
Από παιδί ακόμα, έβλεπα την καλοσύνη σαν κάτι απλό. Σαν αυθόρμητη κίνηση.Ίσως γιατί η παιδική μου ματιά δεν έμαθε να μετράει το “δούναι και λαβείν”. Ότανκάποιος χρειαζόταν κάτι, το έδινα. Όταν έβλεπα κάποιον σιωπηλό, του έδιναχώρο και χρόνο να ακουστεί. Δεν το σκεφτόμουν πολύ. Η καλοσύνη, για μένα,ήταν πάντα πράξη. Μεγαλώνοντας, κατάλαβα ότι αυτό που για μένα ήταν φυσικό, για άλλους …