Επιλέγεις συνειδητά να είσαι εγκρατής; Όταν μιλάμε για εγκράτεια δεν εννοούμε
να καταπιέζεις αυτό που νιώθεις.
Στην ψυχή μου, η εγκράτεια μοιάζει με νερό. …Κυλάει ήσυχα, …βρίσκει τρόπους,
…σκαλίζει βράχους. Όλα με επιμονή. Και το θαύμα της είναι ότι φτάνει πάντα εκεί
που πρέπει.
~•~•~•~•~•~
Μοιάζει και με την Πηνελόπη. Εκείνη που ύφαινε και ξήλωνε, που περίμενε σοφά,
με διάρκεια, από δική της επιλογή. Και όσο περίμενε, δεν ήταν αδρανής. Ήταν
ενεργή μέσα στην καρτερία της.
~•~•~•~•~•~
Θυμάμαι τον εαυτό μου παιδί να κρατά το τελευταίο κομμάτι σοκολάτας για μετά,
χωρίς να ξέρω γιατί. Ίσως γιατί κάτι μέσα μου ήξερε πως ό,τι περιμένει …δεν
χάνεται… Αναβαθμίζεται και γίνεται πιο γλυκό.
~•~•~•~•~•~
Πότε ήταν η τελευταία φορά που αντί να ακολουθήσεις την επιθυμία σου,
επέλεξες με επίγνωση;
~•~•~•~•~•~
Και αύριο, προχωράμε στη ~•~ Σωφροσύνη, σε εκείνη την εσωτερική ισορροπία
που σε οδηγεί με ασφάλεια.